dinsdag 28 februari 2012

Dinsdag Twinsdag

Mijn dochters zijn een eeneiige tweeling en ik kan niet genoeg benadrukken dat het twee unieke individuen zijn. Ik heb dan ook grote moeite met opmerkingen als "Daar komt de tweeling!" of "Wat leuk, twee dezelfde!".
Elke tweelingmoeder zal beamen dat als je met de kinderen over straat loopt, je een soort attractie bent. Mensen hangen ongegeneerd in je wandelwagen (Ja hoor, die ene heeft grotere oren!), stellen je de meest intieme vragen (IVF?), en vertellen dat ze zelf ook zo graag een tweeling hadden 'gehad' (Je kleedt ze niet hetzelfde, dat lijkt me nou zooooo leuk!). Gelukkig wordt dit wel minder naarmate ze groter worden en is het allemaal goed bedoeld, dus blijf ik beleefd en ben ik natuurlijk ook erg trots op mijn natuurverschijnsel. Soms echter voel je je alsof je van de maan komt en met je pasgeboren ruimtewezentjes op pad bent. 

Ik vind het een wonder wat zich in mijn lichaam heeft voltrokken. Eeneiige tweelingen ontstaan spontaan, niemand weet waarom een eicel zich besluit te splitsen.
Eeneiige tweelingen hebben hetzelfde dna, dus hetzelfde erfelijk materiaal maar ik zie dagelijks het fantastische fenomeen dat ze zo ontzettend verschillen. Ter illustratie en zonder te vergelijken;
Mijn grootste meisje is een flapuit, houdt van mensen om zich heen, speelt graag de baas, is gek op fruit, heeft een hekel aan staartjes en speldjes, kan heel netjes kleuren, houdt van rollenspelen, heeft groenbruine ogen, is rechtshandig en heeft een groot gevoel voor drama. 
Mijn kleinste meisje is stilletjes, dromerig speelt graag alleen, is gek op boontjes en spruitjes, leest graag, wil een prinses worden met heel lang blond haar, kan heel goed klimmen, heeft donkerbruine ogen, is linkshandig, heeft een flapoor en een groot gevoel voor humor. Daarnaast hebben ze  moedervlekken op verschillende plaatsen en slapen ze negen van de tien keer in gespiegelde houding.
Twee meisjes met dezelfde genen maar verschillende interesses en talenten. Hoe dit kan? Wetenschappelijk gezien heeft het te maken met epigenetica; de invloed van omgevingsfactoren op genen. Een ingewikkeld verhaal over genen die aan- en uitgaan naarmate iemand ouder wordt. Hoe verklaar je dan hun fysieke en karakteristieke eigenheid als baby? Maakt mij het eigenlijk uit. Voor mij zijn het sowieso twee wonderen. Twee kleine grote unieke wonderen.



Ook Effie verwondert zich over dit onderwerp. Kijk voor meer tweelingverhalen op Effiemaakt!

zondag 26 februari 2012

zaterdag 25 februari 2012

De rode stoel

Aan de overkant van de straat staat een grote boerenschuur van onder tot boven vol gestouwd met spullen. Ik, als kringloop-fanaat pur sang, loop er elke week even binnen en vandaag vond ik een stoel. Een stoel en een verhaal. Een verhaal wat ik vroeger op school heb gehoord maar waar ik in de twee jaar dat ik hier woon eigenlijk nooit aandacht aan heb geschonken.


Hij zit goed, de vorm is leuk, de kleur ook dus hup, onder mijn arm en meenemen vond ik. Zo liep ik met stoel en kinderen naar de uitgang, toen een ouder echtpaar in zuiver Zeeuws me vertelde dat het een stoel is die verstrekt werd na de Ramp van 1953. Tja, en dat maakt hem ineens heel anders. Een stoel om even bij stil te staan. Of beter gezegd, even stil op te zitten. 

Thuis zette ik hem tussen de andere stoelen. En als de meisjes groot genoeg zijn, zal ik ze zijn verhaal vertellen. Maar tot die tijd zullen ook wij dankbaar gebruik van hem maken.


donderdag 23 februari 2012

De kunst van het verleiden


Soms kan ik niet slapen of wil mijn hoofd nog niet. Dan speur ik op internet naar mooie animatie's. De mooiste die ik tot nu toe vond zijn van Michael Dudok de Wit, Father and Daughter en van Ryan Woodward, The thought of you

Gisteravond vond ik deze, bedoeld als commercial. Ik vind het kunst. Reclame en kunst? Waarschijnlijk gaan er nu heel veel mensen boven een wc hangen. Toch werd Warhol er groot door. 
Oké, verreweg de meeste reclame is natuurlijk bagger maar gelukkig zie je zo nu en dan een pareltje als deze. Kunst of niet? Het is maar wie er naar kijkt. Kijk zelf maar.


woensdag 22 februari 2012

dinsdag 21 februari 2012

Dinsdag Twinsdag

Het idee komt van  Effie en het sprak me meteen aan. Elke dinsdag een stukje over mijn bijzondere meisjes. Bijzonder als mensje, bijzonder omdat ze op dezelfde dag geboren zijn. 


Mijn meisjes zijn geboren na een probleemloze zwangerschap van 39 weken en wogen 3230 en 2990 gram. Inmiddels zijn ze bijna 4, even lang, even zwaar en even eigenwijs. Los van dat en het feit dat ze vrijwel dezelfde neus hebben, zijn het dag en nacht. 
Voor verhalen van andere tweelingmoeders kijk op Effie's blog. 


zaterdag 18 februari 2012

Opvouwbaar oranje en tja....




Vrolijke oranje bloemetjes en ..... tja, wat is het eigenlijk? Hoe noem je een kleur die het midden houdt tussen bruin, grijs en beige? Mooi is het in elk geval wel. Deze tas is nummer twee in een bestelling van vier.


Opvouwbaar blauw en rood





Deze tas heb ik op bestelling gemaakt. 

woensdag 15 februari 2012

Het Stoffenspektakel

Zeg nou zelf, het schept toch verwachtingen.....
Vanmiddag was ik op het Stoffenspektakel maar een echt spektakel was het niet. Ik heb er geen indrukwekkende dingen gezien, er waren geen demonstraties van high-tech naaimachines en de stoffen waren gewoon die, die je overal ziet. Het was er wel druk en lawaaiig, in die zin dus toch, maar misschien zag ik door de stoffen het echte spektakel niet meer. 
Desalniettemin stapte ik naar buiten met een tas vol koopjes (1.75 per meter!), mooie motiefjes (de turquoise met de gele balletjes!) en fijne fournituren. Ik heb het dus best naar m'n zin gehad. Het mag van mij alleen een flinke dosis hipper en meer divers om de indruk te wekken dat het een stoffen-walhalla is of laat op de flyer het spektakel-gedeelte dan weg. Tot die tijd blijf ik gewoon trouw aan mijn vaste adresje De Stoffenkraam die dezelfde stoffen biedt tegen dezelfde prijzen, waar ik niet in de rij hoef te staan en die zo'n perfecte service verlenen dat het een waar spektakel is. 



dinsdag 14 februari 2012

Valentijnsdag

Gelukkig nog veeeeeeel te jong om iemand te versieren maar ze zijn wel verslingerd aan hun papa, ooms en tantes, opa's en oma's, vriendjes en vriendinnetjes. Voor ieder een hart naast een hart naast een hart naast een...De groene in het midden is voor oom E., de rode ernaast voor papa.
Zij knipten en plakten. Ik plakte nog eens en haalde lijm uit hun haar. Daarna aten we een snoepje, ook een hartje.



vrijdag 3 februari 2012

Labels voor lieve baby's



Een vriendin vroeg of ik er nog eentje had voor een meisje en die had ik wel, maar ik maakte er toch nog een paar. Kan ze lekker kiezen.