Groot & klein

Voor je boeken of boodschappen. Afmeting 38 x 45 cm.

Voor kleine retro-meisjes. Afmeting 28 x 28 cm. De voering is felgeel.

Floris is geboren

In opdracht voor Floris.

Met vallen en opstaan

Grof motorisch zijn het geen hoogvliegers. Fijn motorisch echter wel. Ze kunnen tekenen als de beste maar van een stoeprand springen heeft even geduurd. Waarschijnlijk ligt de oorzaak hiervan bij mijzelf. Als een tweeling net gaat lopen, kom je ogen en handen tekort. De één wil links, de ander rechts. Ze zijn zo vlug als water en er loeren grote ongelukken vanuit kleine hoekjes. Ik, als kersverse bezorgde moeder, heb hun bewegingsvrijheid toen ze heel klein waren daardoor beperkt. Ik hoor het vaker van tweeling-moeders.  Het is toch andere koek als je twee dreumesen tegen tafel-hoeken en slootranden moet beschermen dan dat je er één bij je hebt of twee kinderen in verschillende ontwikkelingsfasen. Je zou er eentje in een wagentje kunnen zetten of onder je arm nemen, maar kinderen willen (en moeten!) nu eenmaal hun energie kwijt. Dat is dus geen optie en omdat je zelf net zo hard in beweging bent om de roedel bij elkaar te houden en van aanwijzingen te voorzien, ga je een territorium afbakenen. 'Pas op!' 'Hou je vast!' 'Nu naar beneden!' 'Pas op je hoofd!' 'Tot aan het volgende paaltje en niet verder, hoor!' Dat soort werk.

Mijn meisjes hebben geen achterstand, zo is het nou ook weer niet, maar een zekere onhandigheid is wel opvallend. Gelukkig halen ze tegenwoordig de schade ruimschoots in door overal op, onder en door te kruipen, springen, rennen en duikelen en zo leren zij èn ik met vallen en opstaan. 

Voor meer verhalen over tweelingen, kijk bij Effie.

I ♥ appels

Een ruime tas met een afmeting van 38 x 45.  

Paperbag

Een beetje scheef op de foto door haast en drukte. De voering is hetzelfde rode bloemenstofje als in het voorvak.

Tweelings

"Zijn dat tweelings!?", roept ze al touwtje springend. "Ja, zij zijn tweeling.", zeg ik en weg is ze weer, haar touw gevaarlijk dichtbij. "Zie je wel!", roept ze naar haar vriendinnetje, "Tweelings!" Mijn meisjes kijken haar vol bewondering na en ik denk; Okay, the word is spread, er zit een tweeling in groep 1.

Verreweg de meeste vriendjes en vriendinnetjes vragen steevast aan mij wie ze voor zich hebben of ze noemen ze gewoon allebei Kiki; het meest makkelijk te onthouden en fifty-fifty dat je goed zit. Stella breng ik met staartjes naar school om de boel te vereenvoudigen, maar die wil ze er tussen de middag weer uit dus dat werkt alleen de helft van de dag. De juf zei vandaag tegen me dat ze al begint te herkennen wie wie is aan de eigenheid in hun ogen en dat ze verschillen ziet wat mij dan weer meteen gerust stelt. 

Helaas is Kiki gevallen na een botsing (met haar eigen zus nota bene) en heeft ze een behoorlijke schaafwond in haar gezichtje, wat haar voorlopig pijnlijk zichtbaar onderscheid voor anderen. Anderen ja, want dat hele verhaal dat het voor mij geen enkele moeite kost, dat heb ik hier al eens gehouden. En ach, het is natuurlijk ook een kwestie van tijd want omgekeerd hebben mijn meisjes ook nog geen idee wie nou precies wie is in de klas. 

Hoe dan ook, de eerste twee echte schoolweken hebben we overleefd ondanks een val, hun tweeling-zijn en een jongen met punten op zijn hoofd, maar dat is een ander verhaal. ;-) 

Dinsdag twinsdag is een initiatief van Effie. Kijk op haar blog voor meer tweelingverhalen: www.effiemaakt.blogspot.com

Shopperdeshop

Dezelfde tas als hieronder. De voering is wit.

U vraagt, wij naaien

Elke keer als ik haar zie, heeft ze een tasje bij zich van StiK. Ik maakte voor haar eens twee opvouwbare tassen en het maakt me blij dat ze het tasje steeds weer gebruikt. Toen ze dit stofje zag, wilde ze er nog eentje maar zonder het opvouw-element. Daarom dus dit tasje speciaal voor haar. Het haakje aan de binnenkant krijgt ze er ongevraagd bij. Voor haar fietssleutel of winkelwagen-muntje. 

StiK ruimt op

In de stoffenkast liggen keurig rechte stapeltjes gesorteerd op kleur en soort stof. Ernaast lag een hele grote berg restjes en ik kan nou eenmaal moeilijk dingen weggooien. Gelukkig is er binnenkort iemand jarig. Het moest iets worden dat door de brievenbus kan. Tadaaaaa!

Zie hier vier vrolijke place-mats.